วันนี้กลับจากนครสวรรค์ทั้งน้ำตา ตกลงหยุดการติดต่อกับเลิฟ รออีกสิบปี เราจะมาอยู่ด้วยกัน เลิฟบอกว่าเคทรักเลิฟมากไปหรือเปล่า เหมือนเลิฟค่อนข้างอึดอัด ที่เคยคุยกันไว้เคทเคยรับปากแล้วว่าจะเข้าใจ รอเลิฟ แต่ทำไมที่รับปากไว้ทำไม่เคยได้ เคทยอมรับว่า ทำไม่ได้จริง ๆ เลิฟบอกว่ามันเหมือนมะเร็งร้ายที่กัดกินหัวใจ เดี๋ยวเคทก็งอน เดี๋ยวก็โกรธ เพราะเคทคิดว่าเลิฟไม่รักไม่ใส่ใจ ซึ่งเลิฟก็ทำดีที่สุดแล้ว
ทุกวันเคทอยู่กับความรู้สึกที่ว่าอยู่ต่อไปไม่มีเลิฟ กับคบกับเลิฟต่อไป แล้วอยู่กับความรู้สึกที่เจ็บปวด อย่างไหนมันจะเลวร้ายกว่ากัน
แค่ไม่ได้คุยกับเลิฟสองวันก็คิดถึงแทบขาดใจแล้ว ส่วนเลิฟ เลิฟบอกอยู่ได้ ถ้าให้เลือกก็อยากมีเคทอยู่ แต่ถ้ามันลำบากก็เลิกกัน อีกสิบปีค่อยว่ากันเลิฟพูดง่ายดี
ก่อนหน้านี้เคทเจ็บปวด เสียใจ จิตตก ต้องอ่านหนังสือธรรมะข่มใจอยู่ตลอดเวลา เคทรู้สึกว่าเลิฟไม่เคยนึกถึงใครนอกจากตัวเอง เคทก็คอยโทษตัวเองว่าที่รักเลิฟเนี่ย ต้องการอะไรตอบแทนมากไปหรือเปล่า รักคือการให้ไม่ใช่เหรอ แต่นับวันที่เคทให้เลิฟ แต่กลับได้แต่ความเสียใจตอบกลับมาทุกครั้ง เพราะเลิฟไม่มีวันจะให้อะไรเคทได้เลยในตอนนี้ อีกสิบปีเคทจะไม่กลายเป็นคนโรคจิตไปแล้วเหรอ
เคท เคยชินกับการทำอะไรคนเดียว เลิฟไม่ต้องห่วง แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เคทก็ยังอยากได้ความห่วงใยจากเลิฟอยู่ เคทถามเลิฟหลายครั้งว่าเลิฟรักเคทมั๊ย เลิฟก็ไม่ตอบ แต่ที่ถามแล้วเลิฟตอบได้เลยก็คือ อีกสิบปีเลิฟตั้งใจที่จะอยู่กับเคท แต่ตอนนี้เลิฟทำได้แค่นี้ เคทบอกตามตรงว่าที่เลิฟทำอยู่ทุกวันนี้ ไม่รู้ว่ารักหรือเปล่า เลิฟทำดีที่สุดแล้วเลิฟบอกว่าเคยคิดที่จะพูดให้เคทเสียใจ เกลียดกันไปเลยจะดีมั๊ย เวลาที่ทะเลาะกัน แต่พอเวลาผ่านไป ก็คิดถึงแล้วก็โทรหา เคทเองก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน
มาวันนี้เคทอยากจะบอกเลิฟว่า เลิฟ เคทรักเลิฟนะ แต่เคทไม่เคยรู้สึกได้เลยว่าเลิฟรัก เลิฟบอกว่าเลิฟไม่ดี เห็นแก่ตัว นิสัยก็ไม่ดี เลิฟรู้มั๊ย แค่เพียงเคทรู้สึกได้ว่าเลิฟรักเคท เคทจะยอมทนเข้าใจทุกอย่างเพื่อว่าเคทจะมีเลิฟต่อไป แต่วันนี้ เคทคงต้องกลับมาดูแลจิตใจตัวเอง ในวันที่ไม่มีเลิฟ อีกสิบปี วันนั้นเคทคงเคยชินกับการไม่มีเลิฟแล้วสินะ
การเลิกกันครั้งนี้เคทจะคิดว่ามันเป็นการเริ่มต้นที่ดี เคทจะมีชีวิตที่ไม่ผูกติดกับเลิฟอีก เคทจะมีชีวิตที่ดี มีเวลาทำอะไรที่มันมีประโยชน์กับชีวิต ดีกว่ามานั่งเสียใจ น้อยใจกับเลิฟอีก ขอให้เลิฟโชคดี มีชีวิตที่ดีเหมือนกัน เคทรักเลิฟจ๊ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น